over mij

Tijdens het coachen van kinderen en jongeren is mijn sleutelwoord erkenning. Ik wil dat kinderen jongeren zich begrepen voelen en dat alle gevoelens er mogen zijn. 


Als kind was ik extreem verlegen en verstopte ik mij liever. In de klas durfde ik mijn vinger niet op te steken. Bang om het fout te doen, hartkloppingen te krijgen en een rooie kop! Nergens durven spelen.

En als ik dan een beurt kreeg in de klas of iemand vroeg mij onverwachts iets dan klapte ik dicht en begon te huilen. 


Als puber voelde ik mij door niemand echt gehoord en gezien voor wie ik in werkelijkheid was. Ik kon heel goed een masker opzetten als overleving. Grote mond in de klas, pestgedrag (dit voelde als plagen) uit de klas worden gestuurd (stoer) om maar niet die pijn te voelen van schaamte en onzekerheid. 


Uiteindelijk vermeed ik steeds vaker mensen of sociale situaties. Als ik een bekende zag, nam ik een andere weg. Want stel je voor, wat zullen mensen wel niet van mij denken als ik ga zweten en een rooie kop krijg. Zo dom

 

Een sociaal fobie werd vastgesteld…

Of was ik vroeger gewoon hoogsensitief en was er niemand dit dit toen nog snapte….paste ik eigenlijk niet in het systeem? Ik weet er alles van….


Dit is een belangrijke reden geweest waarom ik al die jaren geleden heb gekozen voor de gehandicaptenzorg. Daar werkte ik met allerlei verschillende doelgroepen; van jongeren met een licht verstandelijke beperking, tot jong volwassenen met meervoudige of complexe zorgvragen, zoals als hechtingsproblematiek, misbruik, verslaving en zelfbeschadiging. 

 

In die tijd heb ik geleerd dat achter elk moeilijk of onbegrijpbaar gedrag altijd een kwetsbare hulpvraag zit. Hoe lastig het gedrag ook is, in de kern ligt er angst, verdriet, boosheid of een andere emotie onder.

 

 

je bent goed zoals je bent!

Mijn wieg stond in Groningen en ik ben opgegroeid met mijn ouders en broer in Assen. Op mijn 21e heb ik mijn vleugels uitgeslagen en ben ik in Amsterdam gaan wonen. Hier voel ik alle vrijheid om mezelf te zijn. 

 

Thuis heb ik twee hele leuke en eigen-zinnige kinderen: Dot (11) en Len (8). De driving force achter mijn keuze om de opleiding tot psychodynamisch kind- en jongerencoach te gaan doen. Iedere dag kijk ik vol trots naar ons familieportret op mijn arm. 

de pom van mijn schoonmoeder

Zet een tent op een groot veld en ik ruik avontuur. Ik maak graag lol met mijn gezin, maar ook met vrienden. Op festivalletjes, in het theater, ja zelfs in de sportschool. En je mag me altijd wakker maken voor de pom van mijn schoonmoeder! 

 

Ik geef – en ontvang – graag veel liefde en aandacht. Ik droom groots. Want ik heb geleerd, wat je voedt GROEIT. 

 

Daarom is voor de kinderen en jongeren in mijn praktijk geen droom te gek. Want ook al ben je er nog niet, je kunt altijd beginnen. 

wil je een kennismaking plannen?

Stuur me een berichtje via het formulier of neem gemakkelijk contact me op via WhatsApp.